Po co.

Marzymy o Kościele, w którym pasterze i wierni nie są dla siebie i innych wilkami – o Kościele, w którym odbudowana zostanie wspólnota oparta na słowach Jezusa „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” ( Mt 25, 40).

Tęsknimy do Kościoła głoszącego Ewangelię i żyjącego Nią – taki Kościół chcemy budować i współdziałać dla jego dobra, biorąc za niego odpowiedzialność również jako ludzie świeccy.

Pragniemy, żeby również pasterze naszego Kościoła zwrócili się w stronę ofiar, rzeczywiście dostrzegli ich ból i cierpienie, oraz podjęli realną próbę zadośćuczynienia ofiarom za doznane przez nich krzywdy. Wierzymy, że wyłącznie stanięcie w Prawdzie pozwoli na odbudowanie wspólnoty Kościoła w Polsce.